Wat doen we hier nu eigenlijk?

(Bert)
Pinksterzondagvoormiddag. Lekker lang geslapen tot 9uur. André legt uit waar pinksteren nu eigelijk voor staat. We zitten buiten op ons terras wat te werken. In de verte horen we gezangen van de mis. En van tussen den bananenbomen komt het geluid van tsjilpende vogeltjes en krekelende krakels.
Aperitief time. We drinken een glaasje naar porto ruikende wijn.
Het is een stralende dag. Een verschil met de regenachtige dagen van de voorbije week. Normaal zou het droog seizoen nu moeten beginnen. We genieten van de vrije dag, want vergis u niet, hoe fantastisch deze ervaring ook is, vakantie is het niet.
Straks ga ik m’n eigen 20 km van Kabwohe lopen. Robert, de boekhouder van Numa, heeft zich als Chinese vrijwilliger aangemeld om mij te vergezellen.
Gisteren en eergisteren nogal verveeld gezeten met een kleine aanval van spetterpoep. Als je hier een paar weken bent begin je meer en meer vertrouwen te hebben in het inlandse eten, je aanvankelijke terughoudendheid voor alles wat je krijgt ebt weg. Patat, daar zit je dan op het wc. In het vervolg dus toch een beetje opletten.
Op algemene aanvraag een overzicht van wat we hier aan het doen zijn. In het Vlericks en in het Vlaams.
1) Production analysis and supply chain streamlining
a. We kijken hoe ze er in numa in godsnaam in slagen om met 60 man personeel maar 3 ton per dag te produceren. (cfr. De concurrentie haalt hetzelfde cijfer met 7 man)
b. We adviseren aan mijnheer robert de CEO, dat hij die vrachtwagen maïs die al een paar maand in zijn stock ligt en vol zit met beesten (letterlijk sprekende maïs), best in zijn veevoeders draait in plaats van er bloem van te maken voor een lokale school.
2) Strategic marketing and repositioning
a. Numa’s producten zijn gegarandeerd 5% duurder dan de concurrentie. Deze prijzen veel laten zakken zou hen nog méér verlies toebrengen. We zijn op zoek naar een gulden middenweg en we trachten te focussen op meer productie, kwaliteit en service.
3) Implementation of value-added HR strategies.
a. Het verloop van personeel op Numa is bedroevend. De laatste jaren is het gemiddelde verblijf van een werknemer ongeveer 6 maanden. We proberen enkele praktische technieken toe te passen om het personeel te motiveren en de teamgeest op te drijven.
b. We werken aan een verloningsstrategie waarbij prestaties en creativiteit bevorderd worden.
Bon, zoals je ziet, we hebben hier nogal een uitgebreid programma, dat maakt het echt wel leuk. Maar onze tijd hier is beperkt. Binnen 3 dagen zitten we al aan de helft van ons project. Het dendert vooruit als een nijlpaard op snelheid.
Gisteren zijn we gaan shoppen in Mbarara, de grote stad in de buurt, 5 straten, 80 000 inwoners, en een coca-cola fabriek. Op de lokale groentenmarkt trachtten we wat af te bieden, maar hier pakt dat niet. In tegenstelling tot de souks in de noord-afrikaanse landen willen de mensen je hier niét in’t zak zetten. Ik had zelfs het gevoel dat ze zich een beetje beledigd voelden toen we om een korting vroegen. Anyway, leuke markt waar we volgende week iets dieper zullen intrekken.
De supermarkten hier hebben exact dezelfde producten. De dingen die we hier toch nog mankeren zijn vers vlees, toespijs, en lekker bier. Het enige dat ze hier in de supermarkt hebben is Heineken. ….
Vanavond is het feest. Spaghetti Bolognaise met veel groentjes en een heineken!
Groeten uit Uganda,

Bert, Nele en André


PS: Het lopen was zeer aangenaam. Het laatste deel naar boven viel wel dik tegen. Warm en vochtig kompleet kapot toegekomen aan ons huis. André en Nele hebben nogal staan lachen met mijn bleke wezen in vergelijking met Robert die precies nog wat over had! (hij wilde zelfs een sprintje trekken op het laatste)